شکسته شد سیاه شب

سپید مهر در قلبم

گواهی های بد رفتند

 و عشق آمد

دلم شاد و پر از آبی

تو را دیدم... تو را خواندم

تو آن شمعی که خاموشی نمیخواهد.

تو می سوزی ... تو می مانی

بدون هیچ بیگانه و لبریز از همان حسی که می دانی

تو را دیدم.. تو را خواندم

تو اینجایی و عشقی تا ابد باقی

تو می مانی

صدای عاشقی داری و قلب صادقی داری و من هم همان هستم که می خواهی

سراسر ابهام بودی و اکنون بدون هیچ ابهامی

تو را خواندم... دل تو خالی از لذت و من هم که می دانی که می بینی

تمام حرف من احساس و تو سرشار احساسی

تو را دیدم... پرستیدم و از شوق به خود لرزیدم