ميبيني ظاهرش فقط يه كلمه ي شش حرفيه با چهار تا نقطه.

ولي پشت تك تك حر فاش يه دنيا درد خوابيده كه اگه يه روز تقدير پلاك شوم انتظارو به گردنت انداخت اون

 وقته كه مي فهمي من چي مي گم

اون وقته كه تمام روزاي سبز گذشتت رنگ خاكستري مي خوره.

حالا ديگه روزاي با اون بودن كه دوست داشتي هيچ وقت تموم نشه جاشو به روزايي داده كه هر كودومش

 واست اندازه ي يه عمر طول مي كشه

.

منم خيلي وقته كه كه منتظرم

متتظر يه پنجره كه رو به تو باز بشه.

منتظر اينكه چشمات بيان تا ديگه مهتاب به خاطر نور شباش سرم منت نذاره.

منتظر اينكه بياي تا هرم نگاهت گرمي خورشيدو رسوا كنه.